14 Nisan 2017 Cuma

ATO "ANKARA TİCARET ODASI BAŞKANLIĞI" Bosna-Hersek Büyükelçisi ATO Başkanı Gürsel Baran'ı Makamında Ziyaret Etti.


Lütfen Resimleri Görüntüleyiniz

Lütfen Resimleri Görüntüleyiniz

Lütfen Resimleri Görüntüleyiniz
BOSNA-HERSEK BÜYÜKELÇİSİ

ATO BAŞKANI BARAN’I ZİYARET ETTİ
-BOSNA-HERSEK BÜYÜKELÇİSİ SADOVİC, ANKARA TİCARET VE EKONOMİSİ HAKKINDA BİLGİ ALMAK İÇİN ATO BAŞKANI GÜRSEL BARAN’I ZİYARET ETTİ.  
-ATO BAŞKANI BARAN: “BOSNA-HERSEK İLE TİCARETİMİZİ DAHA YUKARI TAŞIMAK İÇİN ELİMİZDEN GELEN HER NE VARSA YAPMAYA HAZIRIZ”
Bosna-Hersek Büyükelçisi Bakir Sadovic, Başkent Ankara’nın ekonomisi ve ticareti hakkında bilgi almak için Ankara Ticaret Odası (ATO) Yönetim Kurulu Başkanı Gürsel Baran’ı ziyaret etti.
ATO Başkanı Baran, ziyaret sırasında yaptığı konuşmada, Türkiye’nin Bosna-Hersek’e ihracatının 309 milyon dolar, ithalatının ise 288 milyon dolar olduğunu belirtti. Türkiye’nin Bosna-Hersek’e yaptığı ihracat içinde Ankara’nın payının yüzde 1,5 olduğuna dikkati çekenBaran, “Bu rakamlar bizim için yeterli değil. Bosna-Hersek ile ticaretimizi kısa zamanda 1 milyar avro civarına çıkarmamız lazım” dedi.
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın hem bölgeye hem de Bosna-Hersek’e özel bir ilgisinin bulunduğunu hatırlatan Baran, 2008 yılında Altındağ ilçesinde 50 dönüm büyüklüğündeki bir parka, Türk halkının büyük değer verdiği Bosnalı lider Aliya İzzetbegoviç’in isminin verildiğini bildirdi. Baran, şunları kaydetti:
“Bosna-Hersek bizim için o bölgede çok büyük önem arz ediyor. Boşnak halkına karşı sevgi ve muhabbetle bakıyoruz. Karşılıklı ticaretimizi nasıl artırabiliriz, beraberce çalışmalar yapalım. Ankara Ticaret Odası olarak Bosna-Hersek ile ticaretimizi daha yukarı taşımak için elimizden gelen her ne varsa yapmaya hazırız.”  
Baran, Büyükelçi Sadovic’e Ankara Ticaret Odası hakkında da bilgiler verdi. 157 bine yakın üyesi bulunan ATO’nun Türkiye’nin ikinci büyük odası olduğunu söyleyen Baran, Oda bünyesinde, Ankara’daki bütün ticareti kapsayan 68 meslek komitesi bulunduğunu söyledi. Ankara’nın eskiden “memur şehri” olarak anıldığını hatırlatan Baran, “Ankara bugün eğitim, sağlık, savunma sanayi alanlarında Türkiye’nin önemli merkezlerinden biri haline geldi” dedi. Baran, Ankara için sağlık ve kongre turizminin öneminden de söz etti.Büyükelçi Sadovic ise iki ülke arasındaki ticari ilişkileri geliştirmek istediklerini belirterek, kabulünden dolayı ATO Başkanı Baran’a teşekkür etti.
Ziyaret sırasında Bosna-Hersek Büyükelçiliği 1.Katibi Zeljko Vasiljevic,  ATO Yönetim Kurulu Üyesi Musa Beşparmak ile ATO Dış Ticaret ve Uluslararası İşbirliği Özel İhtisas Komisyonu Başkanı Ali Rıza Koç, komisyon üyeleri Kader Sezer veTurgay Araz da hazır bulundu.
Ziyaretin ardından ATO Dış İlişkiler ve Dış Ticaret Müdürlüğü tarafından Büyükelçi Sadovic’e Ankara’nın ticareti ve ekonomisi hakkında sunum yapıldı. 

11 Nisan 2017 Salı

ANKARA TİCARET ODASI (ATO) BAŞKANI GÜRSEL BARAN AÇIKLADI


Lütfen Resimleri Görüntüleyiniz

Lütfen Resimleri Görüntüleyiniz

Lütfen Resimleri Görüntüleyiniz
ANKARA’DA İSTİHDAM ARTTI 
 
-ATO BAŞKANI BARAN, YILIN İLK ÜÇ AYINDA ANKARA’DA 29 BİN 346 KİŞİYE ARTI İSTİHDAM SAĞLANDIĞINI AÇIKLADI.

-BARAN: “ATO OLARAK İSTİHDAMIN ARTMASI İÇİN YAPTIĞIMIZ ÇALIŞMALARIN MEYVELERİNİ ALMAYA BAŞLADIK.”


Ankara Ticaret Odası (ATO) Yönetim Kurulu Başkanı Gürsel Baran, yılın ilk üç ayında Ankara’da 29 bin 346 kişiye ilave istihdam sağlandığını açıkladı.

Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın başlattığı istihdam seferberliğine katkıda bulunmaya devam edeceklerini belirten Baran, “ATO olarak istihdamın artması için yaptığımız çalışmaların meyvelerini almaya başladık. Bundan son derece memnunuz. Cumhurbaşkanımıza verdiğimiz söz ve koyduğumuz hedef için canla başla çalışıyoruz” dedi.

-“ANKARA ARTI İSTİHDAMDA 3. SIRADA”- 

Baran, yaptığı yazılı açıklamada, SGK verilerine göre 1 Ocak 2017-4 Nisan 2017 tarihleri arasında Ankara’nın ilave istihdam sayısının 29 bin 346 olduğunu kaydederek, ”Bu rakamla Türkiye genelinde İstanbul ve Antalya'nın ardından üçüncü sırada yer alıyoruz. Ancak biz üçüncülüğü yeterli bulmuyoruz. Önümüzdeki aylarda birinci sıraya çıkmak için devletimizin istihdam teşviklerini üyelerimize anlatmaya devam edeceğiz” diye konuştu. Baran, oransal olarak Ankara’nın sağladığı artı istihdamın, Türkiye genelinin yüzde 6’sını oluşturduğunu ifade etti.

Devletin istihdam teşviklerini üyelerine duyurmak için ATO bünyesinde açtıkları İŞKUR Hizmet Noktası’nın çalışmalarına devam ettiğini söyleyen Baran, “Üyelerimiz bizzat gelerek ya da 444 0 286’yı arayarak istihdam teşvikleri hakkında ayrıntılı bilgi alabilirler” dedi.

-İŞ VE AŞ İÇİN İSTİKRAR ŞART-

ATO Başkanı Baran, istihdamın artması ve ekonominin büyümesi için istikrar ve güven ortamının çok önemli olduğunu vurgulayarak, “İş dünyası olarak istikrarın önemini geçmişte ağır bedeller ödeyerek öğrendik. Bu yüzden kıymetini iyi biliyoruz. 15 Temmuz’da istikrara ve demokrasimize sahip çıktık, sahip çıkmaya da devam etmeliyiz. İstikrar ve güven ortamında iş de olur aş da… Bunun sonuçlarını, meyvelerini alıyoruz. Ülkemizin güçlenmesi, insanımızın zenginleşmesi için istikrar ve güven ortamını tahkim etmeli, bunun için gereken iradeyi ortaya koymalıyız” diye konuştu.

-ATO ÜYELERİNE ÇAĞRI-

ATO üyelerine çağrısını yineleyen Baran, şunları kaydetti:

“İşverenler olarak bu ülkeye yapacağımız en güzel hizmet, istihdamı artırmaktır. İstihdam artarsa üretim ve refah da artar. Devletimiz ilave istihdam teşvikleri veriyor. Üyelerimiz, işe alacakları her bir sigortalı için 1.404 TL ödeyecekler, geriye kalan 773 TL tutarındaki prim ve vergi yükümlülükleri devlet tarafından karşılanacak. İşlerimizi büyütmek, ekonomimizi büyütmek için bu fırsatı iyi değerlendirelim. Büyük ve güçlü Türkiye için el ele vererek, işsizlerimize iş ve aş temin edelim.”  

7 Nisan 2017 Cuma

İYİ’Kİ VARSIN AMERİKA!.. İDLİB'DE MASUM VE MAĞDURLARIN SOYKIRIMINA SESSİZ VE SEYİRCİ KALAN LANETLİ "KORKAK KÂFİRLER" KAHROLSUN.

İYİ’Kİ VARSIN AMERİKA
SON DAKİKA... 
ABD SURİYE'YE FÜZE FIRLATTI, KİMYASAL SALDIRI ÜSSÜ İMHA EDİLDİ
Suriye’de yaklaşık beş yıldır masum, müsemma ve korumasız insanlara kan kusturan, vahşet unsuru ihanet şebekelerine nihayet okkalı bir Osmanlı tokadı vuruldu. Amma tokadı vuran; Osmanlı’nın devamı olduklarını iddia eden saray soylularından (!) değil; Osmanlı’nın ebedi muarızı, can düşmanı ve neredeyse Cumhuriyet kuruluncaya kadar kendisinden haraç aldığımız AMERİKA!..
VAHŞETE SEYİRCİ KALAN 
"ACİZ VE ZAVALLI" BM
Bu vahşet, Vandallık ve şeamet karşısında Suriye'ye ilk kez saldırı düzenleyen ABD, Akdeniz'deki savaş gemilerinden 59 Tomahawk Cruise füzesini Şinsar ve El Şayrat hava üslerine fırlattı. İdlib'e kimyasal saldırı düzenleyen uçakların kullandığı Şayrat hava üssünün imha edildiği bildiriliyor.
BBC muhabiri, bir askerin anlattıklarını Twitter mesajında paylaştı: "Gizlenecek zaman yoktu. Uyuyorduk, ilk füzenin dehşetiyle uyandık. Gizlenecek zaman yoktu..." Bölgedeki kaynaklar ayrıca, füzelerin düşmesiyle hava üssünde büyük bir yangın çıktığını belirtiyor.
Saldırıya uğrayan Şayrat hava üssünün içinden ilk görüntüler, sosyal medya üstünden paylaşıldı. Görüntüde, üssün hasar aldığı dikkat çekiyor. Rus resmi televizyonu ise, hava üssünde açılan çukurları ve enkaz görüntülerini ekrana getirdi. Resmi televizyona göre, pistlerde neredeyse hiçbir hasar yok.
Rusya lideri Putin, suskunluğunu bozdu ve füze saldırısının uluslararası hukuku çiğnediğini savundu. İdlib'deki katliamdan sonra Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi'ne (BMGK) getirilen tasarıyı önceki gün veto eden ve sivillerin ölümlerini 'yalan haber' olarak niteleyen Rusya, Şam rejimine saldırı düzenlenince bu kez kendisi BMGK'yı acil toplantıya çağırdı.

31 Mart 2017 Cuma

KERKÜK KAN AĞLIYOR. "ANKARA MÜTEREDDİT VE KARARSIZ" ATI ALAN ÜSKÜDARI GEÇERKEN TÜRKMENELİ DRAMI… Haber.Makale: Dr. Noyan UMRUK

KERKÜK KAN AĞLIYOR. 
ATI ALAN ÜSKÜDARI GEÇERKEN TÜRKMENELİ DRAMI…
Haber.Makale: Dr. Noyan UMRUK
Önce yakın geçmişten bazı başlıklar: “Şeriatçı vahşi katiller Suriye'de Türkmenlere de saldırıyor. AKP Hükümetinin ise katilleri besleyip, bakıp silahlandırmaya devam ettiği söyleniyor. Türk halkından toplanan vergiler Türkmenleri öldürenlere gidiyor. Irak'ta da aynısı oluyor. Barzani peşmergeleri ABD ordusu eşliğinde Türkmen yerleşim bölgelerine saldırırken Abdullah Gül "Onlar Şii" diyor. Türkmenler öldürülüyor, çöllere sürülüyor. Kerkük'te nüfus kayıtları yakılmış, Kürtlerin çoğunlukta olduğunu göstermek için dışarıdan Kürt nüfus yığılmış. Halen de saldırılar devam etmekte. Bu katliamların sorumlularından Barzani, Ankara'da AKP Kongresi'ne şeref konuğu ve konuşmacı olarak çağırılıyor, beyinsiz yandaşlar "Türkiye seninle gurur duyuyor" diye tezahürat yapıyor.” “Benzer olay 2013'te Diyarbakır'da tekrarlanıyor.Dönemin başbakanı, Barzani ve Şivan Perver eller havada, alkışlanıyor, Emine Hanımefendi ağlıyor. “
Dönemin İçişleri Bakanı Efkan Ala: "Hatay'daki TIR’lar Türkmenlere gidiyordu." Diyor…
Buna karşılık; Suriye Türkmen Meclisi Başkan Yardımcısı Hüseyin el-Abdullah: "Ankara'dan (AKP Hükümeti'ni kastediyor) ne başka bir yardım, ne de silah yardımı alabiliyoruz. " diyor.
 Diğer bir Suriye Türkmen Meclisi Başkan Yardımcısı Abdurrahman Mustafa: "Bakan Ala'nın demecini gazetelerden gördüm. Benim böyle bir yardımla ilgili bilgim yok."diyor.
Suriye Türkmen Hareketi Sekreteri Rami Karaali: "Böyle bir yardımla ilgili bilgim yok."diyor. Bir başka Türkmen lideri Ali Mehdi “Biz artık alıştık sıkıntıya, göçe, ölüme.. Biz ölüp gidek, ama bunları Türkiye görmesin, Azerbaycan görmesin inşallah, Türkiye galmalı, Azerbaycan galmalı..." diyor. Gelelim yaşadığımız günlere… Barzani alayişle Ankara’ya geliyor… Damat Bey dahil malum zevatla görüşüyor…  Kuzey Irak bölgesel yönetimi flaması hava alanında bağımsız devlet bayrağı gibi göndere çekiliyor… Aynı flama T.C. cumhurbaşkanı ve başbakanı ile tarafların büyük memnuniyetini ifade eden görüşme fotoğraflarında yer alıyor…
Binali Bey de "Ne var bunda, ben Irak anayasasına da baktım, kendi parlamentoları falan var, devlet gibi" mealinde bir şeyler söylüyor… Barzani  Erbil’e dönüyor… Kerkük valisi, Irak anayasasına aykırı olarak, 'Kürdistan bayrağı” asılması talimatı veriyor; yetmiyor " Ankara'da, İstanbul'da asılan bayrak, Kerkük'te niçin asılmasın ki?" deyiveriyor … Sözde Kürdistan bayrağı sözde Kerkük Meclisi kararıyla tüm kamu binalarına asılıyor. Kerkük’te her taraf  aynı flamalar ile donatılıyor…
Bu sırada T.C. Dış İşleri Bakanı saf saf  “Nezircan Barzani  bize böyle dememişti…” diyebiliyor… Yoksa yine mi kandırıldınız be birader…
Barzani, düşük maliyetli, kar marjı yüksek Irak Petrolünün üçte birini oluşturan Kerkük petrol yataklarının tamamen üzerine oturma çabasında bir hayli mesafe almış oluyor…
Türkiye’yi yönetenlerin, bu gelişmelere göz yummakla ne gibi beklentiler içinde olduğunun düşünülmesi gerekiyor… Öte yandan Rojava'yı ilan eden PYD/YPG de ABD desteği ile Münbiç'ten sonra Rakka'ya girmek üzere..PKK uzunca bir süredir, Musul'dan Rakka'ya giden yol üzerindeki Sincar'da hakimiyetini pekiştirdi. Fırat Kalkanı operasyonu, ABD Dışişleri Bakanının Türkiye ziyaretinin ariefesinde  aniden bitiriliveriyor…  ABD yetkilileri    "Merak etmeyin biz söyleriz, sonra hem Kerkük'ten, hem Rakka'dan, hem Musul'dan çıkar giderler, şimdi IŞİD'e odaklanalım" falan diyor… Ve de ABD Dışişleri bakanı bu kadar hassas bir dönemde, muhalefetle görüşme gerği görmüyor!.. Atı alan Üsküdar'ı geçerken, Türkiye, muhteremi abad edecek ucube rejimle yatıp kalkıyor… Manzara bu… Şimdi gelelim ibret-âlem bir mektuba: Türkmenler o bölgenin en aydın, en aklı başında, en onurlu topluluğudur…  İşte onlardan bir aydının, pırıl  pırıl bir aydının, sayın Mahir NAKİP’in bir mektubu ulaştı bana, aynen aktarıyorum:
“IMPR tarafından Ankara’da düzenlenen ‘’Kürtler, Barış, Demokrasi ve Çözüm Modellerini Tartışıyor’’ toplantısına katıldım. Burada Irak’tan KDP, KYB, Goran ve İslami Kürt Partisi’nin temsilcilerinin yanında, Suriye’den ve İran’dan Kürt siyasetçiler bulundu. Türkiye’den BDP’den de katılım oldu. Bu masum başlık altında her ne hikmetse bütün katılımcılar Türkiye’deki Kürt açılımına hararetle temas etti. KDP adına konuşan Hemin Havramani, Türkiye’nin Kürtler konusunda daha güçlü ve sürdürülebilir adımlar atmasını, demokratikleşme paketi çerçevesinde yasal ve anayasal değişikliklere daha emin ve hızlı adımlarla ilerlemesi icap ettiğini ve Öcalan’ın basınla daha rahat ilişki kurmasının sağlanması gerektiğini vurguladı. İbretle dinledim. Doğrusu aklımdan, ‘Türkiye’den AKP, CHP ve MHP’nin temsilcileri Erbil’e gidip orada Irak Türkmenlerinin sorunları konusunda bir toplantı düzenleyerek Kürtlere bazı tavsiyelerde bulunsalar, Erbil Yönetimi acaba bunu nasıl karşılar’ sorusu aklımdan geçmedi değil. Neyse geçelim... 
Derken gündemimize tarihi! Diyarbakır buluşması düştü. Diyarbakır’da büyük  buluşma... Gün boyu süren töreni adım adım televizyondan izledim. Yetmedi, günlerdir medyada tartışılan bu konuyu takip ettim. Durumdan vazife çıkaranların, kelime ve ifadelerden mana bulanların ve dillerinin altından baklayı çıkaranların haddi hesabı yoktu. Erdoğan’ın Kuzey Irak Kürdistan Yönetimi demesi, var olan bir realiteyi ifade etmektedir. TBMM’nin ilk tutanaklarında da bu kelime var. Bunda bir beis görmeyebiliriz. Ama Diyarbakır Belediye Başkanı’na göre bu ifade Türkiye Kürdistan’ını da gündeme getirmiştir, yıllardır Kuzey Irak’ta yaşayan! Arzu Yılmaz’a göre de bu, Rojava’nın da batı Kürdistan olduğunun kabulü demektir. Nitekim PYD iki gün sonra Türkiye sınır kapısına yakın bir binanın üstüne yine kendi bayraklarını astılar. Daha neler ve neler...
Tabi ki bu gelişmeler Irak Türkmenlerini doğrudan ilgilendiren bir konu olmayabilir. Türkmenler elbette her şeyden önce Anavatanları Türkiye’nin huzur ve sükûnete kavuşmasını can-u gönülden arzular. Ama herkes emin olsun ki bu gelişmeler Irak ve Suriye Türkmenlerini ciddi şekilde endişe ve kaygıya sürüklemektedir. Sanki bir yağma var; bölge, kapanın elinde kalacak gibi görünüyor. Sanki bir dağılma olacak, Türkiye’nin gözü önünde ve biraz da hoşgörüsü ile Irak, Türkiye ve Suriye topraklarından doğacak büyük Kürdistan kurulacak ve bölgede yaşayan Türkmenler bu hengame içinde unutulup ya da eriyip gidecektir. Diyarbakır buluşmasından  bu anlamın çıkarılmasına izin verilmemelidir… 
Gelelim madalyonun diğer yüzüne… Erdoğan’ın konuşmasını dinlerken, satır aralarında Irak ve Suriye Türkmenlerini aradım; bulamadım. Kerkük, öyle bir şekilde telaffuz edildi ki Türkmen unsuru sanki yokmuş intibaını verdi. Herkes barıştan bol bol dem vuruyor. Her yere barışın gelmesi için herkes uğraşırken niye kimse aylardır patlamalarla sarsılan Tuzhurmatu’ya, Kerkük’e ve Telafer’e barışın gelmesini istemiyor? Habur’un yanında beş sınır kapısı daha açılacaksa, acaba bir tanesi bile olsa Telafer’e açılacak mı, yoksa hepsi ‘‘Kürdistan’a’’ mı bağlanacak? Bir zamanlar Türkmen temsilcisi Rahmetli Özal’ın sağında, Barzani ve Talabani ise solunda otururken, bugün Irak Türkmenlerini temsil eden ITC Başkanının esamisi bile zikredilmiyor. Yıllarca Başbakanımız tarafından kabul edilen Iraklı Kürt yetkililerin sayısını bilmiyorum ama neden 2006 yılından beri Türkmen lideri Sayın Başbakanımızın huzuruna kabul edilmemiştir?
UNPO’nun Genel Sekreteri Marino Busdachin Avrupa Parlamentosu’na gönderdiği şikayet mektubunda Türkmenlerin genel olarak Irak’ta ve özel olarak da Kerkük’te kaçırılmaktan korunmadıklarını, Tuzhurmatu’nun hedef olduğunu, arazilerinin Kerkük (Kürt) Valiliği tarafından gasp edildiğini ve bilumum Türkmenlerin asimile olmakla karşı karşıya kaldıklarını vurgulamaktadır. UNPO için önemli olan Türkmenler, Türkiye için önemli değil midir? Bu sorular, daha doğrusu buruk kaygılar sanırım bütün Türkmen aydınlarının içinden geçiyor. Bugün Tuzhurmatu iki yıldır süren patlamalar neticesinde bir hayalet şehre dönüşmüş; böylece Kerkük etrafındaki son Türkmen kalesi de düşmüştür. Bütün bu sitemleri dile getirirken Türkiye’nin güçlü bir ülke olduğundan da emin olduğumuzu unutmamaktayız. Eğer Başbakanımız, ağırladığı Barzani’den Türkmenlerin Kerkük ve Tuzhurmatu’da korunmalarını istese, ya da açılacak beş sınır kapısından birisinin Telafer’den geçmesini talep etse, Barzani’nin hayır demesi mümkün değildir.
Türkiye önemli bir sorununu çözmeye çalışırken bir başka sorunun doğmasına sebep olmamalıdır. ‘’Dimyat’ın pirincine giderken, evdeki bulgurdan olmamalıyız’’. Her ne kadar nüfusları ve nüfuzları azsa da Irak’ta ve Suriye’de Türkiye’ye gönülden ve samimiyetle bağlı tek topluluk Türkmenlerdir. Diğerleri hep geçici çıkarları için bugün Türkiye’den yana görünüyorlar. Türkiye Demokratikleşme Paketini açarken ve açmaya devam ederken; Kuzey Irak Kürt Yönetimi ile her türlü siyasi ve iktisadi ilişkiyi kurarken, Türkiye içinde yaşayan Kürtlere barışı sağlayacak bazı haklar verebilir. Ama bu haklar ne Türkmenlerin Türkiye tarafından unutulması pahasına, ne de Barzani’nin de içinde parmağının olduğu, yok olmalarına sebep olmalıdır. Türkiye, ister Bağdat yönetimiyle ister Kürt yönetimi ile ilişkilerini düzenlerken Türkmenleri kaale almak zorundadır.
Türkmenlerin vebali 
Türkiye’nin boynundadır... 
Türkiye, Irak ve Suriye’de yaşayan Türkmenlere önem ve rol verdiği ölçüde, merkez ve yerel yönetimler tarafından önemseneceklerdir. Türkiye’de kim iktidarda olursa olsun bu tarihi realite akılda tutulmalıdır… Mahir NAKİP"
Sonuç: Gelin de Yüce önderin Sadabat Paktı ve Balkan Antantı gibi bölgesel politikalarını hatırlamayın… Adalar, Süleyman Şah ve nihayet Kerkük… Dileriz bu dalga Kıbrıs’a da vurmaz…Türkiye tek tek nüfus alanlarını kaybediyor… Görülüyor ki; ısrarla izlenen yanlış politikaların tam tersine, bölgede Türkmeneli dramı dahil her alanda daha etkin olabilmek için Irak ve Suriye yönetimleri ile yeniden sağlıklı ve tutarlı ilişkiler kurmak gerekiyor. 
İşte böyle… Takdir sizin sevgili okurlarım…
Dr. Noyan UMRUK noyanumruk@hotmail.com

Alçakça, kalleşçe bir saldırı, vahşi kıyım "BAKÜ ermeni soykırımının" ıstıraplı yıl dönümü (31 Mart 1918-31 Mart 2017) Türker ERTÜRK & Ulusal Haber.Ulusal Ajans


























31 MART 1918 BAKÜ KATLİAMI'NDA
 KATLEDİLEN SOYDAŞLARIMIZI RAHMET İLE ANIYORUZ.
1918 yılının Mart olayları, tarihimizin en kanlı sayfalarındandır.
Bolşevik- komünist bayrağı altında birleşmiş Ermeni çeteleri, Bakü’de, Nahcivan’da, Kuba’da, Kusar’da, Şamahı’da, Lenkeran’da halkımıza çok büyük zulümler yapmışlardır. Tarih araştırmacılarının değerlendirmelerine göre sadece 29-31 Mart günleri arasında Bakü’de 20 binden fazla vatandaşımız katledilmiştir. Kıyımın yapılmasının başlıca sebebi Azerbaycan’ın bağımsızlığının karşısının alınması, Bakı’nın mühim iktisadi ve siyasi önemi ile bağlıydı. Rusya için Bakı mühim ehemmiyet taşırdı. Bu, V.İ.Lenin’in “Bakı petrol, ışık ve enerjidir” sözlerinden de aydın görünür.
Amma ermenilerin de kendi amaçları olmamış değildi. Stepan Şaumyan’ın aşağıdakı fikirleri Mart kıyımının yapılmasının iç yüzünü açıyor: “Bizim süvari desteye ilk silahlı hücum cehtinden bahane gibi istifade edip, bütün cephe boyu hücuma geçtik. Bizim 6 bin nefere kadar silahlı kuvvemiz vardı. Aynı zamanda Daşnaksütyun’un da 3-4 bine yakın milli desteleri vardı. Onların iştiraki iç savaşa milli kıyım karakteri verdi ve bundan kaçınmak mümkün değildi.
Biz buna şuurlu olarak gittik.
Eğer onlar Bakü’de zafer kazansaydılar, şehir Azerbaycan’ın başkenti ilan edilirdi”.
Martın 30-da akşam saat 5-de Bakü’de ilk ateşler açıldı. Şehir Daşnaksütyun ve Ermeni Milli Şurası ve ermeni kilisesi Bakı Sovyeti’ni savundu. Ermeni askerleri gibi Bakü’deki Ermeni aydınları da Bakü Sovyeti tarafından dövüşe katıldılar. Kitlesel kıyımlar süresinde Azerbaycan Türklerine ait sosyal binalar, milli simgeler ve kültür ocakları dağıtıldı. “Açık söz”, “Kaspi” gazetelerinin binaları, kendi faaliyetini bütün Güney Kafkas’a yayan, Azerbaycan Türklerinin sosyal hayatında mühim rol oynayan, maddi ve manevi yardımlarıyla meşhur olan Müslüman Hayriye Cemiyeti’nin yerleştiği “İsmailiyye” binası yakıldı, mescitler bombalandı.
Meşhur Tazepir mescidinin minareleri tahrip oldu.
Tazepir mescidine sığınarak, buraya penah getirmiş 500 neferin cesedi bu ibadetgahdan bulundu. Nisan’ın 2-de gece yarıya kadar devam eden Müslüman soykırımında binlerle Azerbaycanlı Türk öldürüldü. Ermeni – Bolşevik cellatları çocuklara, ihtiyarlara bile aman vermiyordular.
Saç-saça bağlanan Türk kadınları çıplak şekilde caddelerde gezdirilirdi. Böyle alçaklığı yalnız menfur Ermenilerden beklenirdi. Bakü kıyımında helak olanların sayı hakkında çeşitli fikirler mevcuttur.
Fakat getirilen bütün rakamlar Mart kıyımının ne kadar dehşetli katliam olduğunu bir daha tasdik ediyor. Mesela, İngiliz arşivlerini öğrenen Türk tarihçisi Salahi Sonyel bu neticeye gelmiş ki, 1918 yılının Mart ayında 8-12 bin Azerbaycan Türkü katledilip. ABŞ tarihçileri C. ve K. Mackartiler de 1918 yılında Martın 30′undan Nisanın 1′inedek Bakü’de Ermenilerin 8 binden 12 bine kadar Müslüman öldürdüğünü ve kentin Türk ahalisinin yarısının kaçtığını yazıyorlar.
ABŞ istihbarat kaynaklarına göre, o zaman 60 bin Azerbaycan Türkü kaçkına çevrilmişti.
İngiliz yazar Peter Hopkirk “Bitmeyen Oyun” adlı kitabında yazıyor ki, İngilizler Almanların ve Türklerin Hindistan’a geden yolunu mutlak kesmek, Ermeniler Doğuda ve Batıda zengin Azerbaycan topraklarına sahip olmak, Ruslar ise zengin Bakü petrolüne sahip çıkmak istiyordular.
Mart hadiselerinin tahlili gösteriyor ki, Müslümanlara karşı mücadelede siyasi mensubiyet gözetmeksizin tüm Ermeniler birleşmişti.
Şöyle ki, Mart kıyımı dini ve etnik mensubiyete göre bir halkın kitlesel soykırıma maruz kalması idi. 1918 yılının Mart ayında Bakü’de yapılanlar Azerbaycan halkının tarihinde en büyük soykırım oldu.
Bu kırgın ve sürgün politikası, Enver Paşa’nın kardeşi Nuri Paşa komutasındaki Osmanlı ordusunun, “Kafkas İslam Ordusu” adıyla, 1918 Mayıs’ında Azerbaycan’a gelmesiyle durduruldu.
Yaklaşık dört ay süren bir askeri harekâtla tedhiş sona erdirildi. Sahip olduğu zengin petrol yatakları sebebiyle Rusların göz koyduğu Bakü, Azerbaycan Halk Cumhuriyetinin başkenti ilan edildi.
Bugünkü Azerbaycan’ın siyasi sınırları da o tarihte çizildi.
Ancak, 1920 yılında tüm Kafkas bölgesi, Sovyetler Birliği’nin yönetimi altına girdi.
Ermeniler bu dönemde de etkin konumlarını sürdürdüler. Ermenistan’ın sınırlarının asıl genişlemesi de bu dönemde gerçekleşti. Öyle ki, 1920′lerde başlayıp 1980′lere kadar geçen süre içerisinde Ermenistan, Azerbaycan toprakları aleyhine üç kattan fazla genişleyerek, ilk kurulduğu yıllardaki 9,000 kilometrekareden bugünkü 29,000 kilometrekarelik alana ulaştı.
Zaten, daha ilk fırsatta, 1920-21 yıllarındaki yeni sınır düzenlemelerinden yararlanarak, Nahçıvan ile Azerbaycan arasındaki Zengezur ve Göyçe bölgelerini topraklarına kattı.
Böylece, Azerbaycan’ın Nahçıvan, dolayısıyla Türkiye ile olan coğrafi bütünlüğü ortadan kalktı, ülke bugünkü parçalı halini aldı. Sovyet hâkimiyeti kurulduktan sonra üç yıl sonra, Dağlık Karabağ’ın Ermenistan sınırlarına katılmasına karar verildi.
Bu karar, uyandırdığı hoşnutsuzluk nedeniyle, ertesi gün Stalin’in de katıldığı bir toplantıda iptal edildi. Ancak aynı gün, yani 5 Temmuz 1923 tarihinde, Dağlık Karabağ’ın statüsü değiştirilerek, Azerbaycan sınırları içerisinde kalmak kaydıyla, özerk bölge haline getirildi. Ermenistan, elde ettiği toprakları teknik bakımdan arındırma fırsatını II. Dünya Savaşı’ndan sonra yakaladı.
Diaspora’nın da desteğiyle, 23 Aralık 1947 tarihinde SSCB Bakanlar Kurulu’ndan “Ermenistan SSC’den Kolhozcuların ve Başka Azerbaycanlı Ahalinin Azerbaycan SSC’nin Kür-Araz Ovalığına Göç Ettirilmesi Hakkında” bir karar çıkartıldı. Azerbaycan’da Atatürk Merkezi Başkanı ve Azerbaycan Milli Meclisi Kültür Komisyonu Başkanı Prof. Dr. Nizami Caferov, bu dönemde Türklerin Ermenistan’dan Azerbaycan topraklarına zorunlu göç ettirilmelerinin Moskova’nın talimatı ile olduğunu belirtiyor. Göyçe, Ağababa, Zengezur, Makalı gibi bölgelerde Türkler nüfusun %90′ını teşkil ediyorlardı. Bu ise, dönemin Sovyet politikası açısından riskli bir durumdu.
Moskova, bunun için Ermenilerin isteklerine sıcak baktı, hatta destekledi. Diğer yandan Ermeniler, 1948′den 1953 yılına kadar geçen sürede yüzlerce insanı Azerbaycan’a göndererek, Azerbaycan Türklerinin “Batı Azerbaycan” olarak adlandırdığı bugünkü Ermenistan’ı Türklerin azınlık olarak yaşadıkları bir bölge haline getirdiler. Bu arada Ermenistan’ın, SSCB merkez yönetiminin verdiği bu karardan özellikle stratejik bölgelerdeki Azerbaycan Türklerini boşaltmak biçiminde yararlandığı dikkat çekmektedir.
Bu bağlamda, özellikle Türklerin ekonomik, sosyal ve kültürel yönden güçlü oldukları yerler boşaltıldı. Bunun en somut olanı da başkent Erivan’dan Türklerin sürgün edilmesiydi. Türklerin boşalttığı yerlerin adları da hemen değiştirilmeye başlandı. Ermenistan’ın Türklerden tamamıyla temizlenme süreci ise Mihail Gorbaçov’un SSCB Komünist Partisi Genel Sekreterliğine gelmesi ile tamamlandı. Ermenistan’ın 170 ayrı yerleşim yerinde yaşayan 250,000 civarında Türk, 1988 Kasım ayının 20’sinden itibaren 15 gün içerisinde yüzyıllardır yaşadıkları topraklardan, planlı bir şekilde ve zorla sürgün edildiler. Bu son olay, bugünkü Dağlık Karabağ ve “Kaçkın-Mecburi Göçkün” olgusunun ana sebeplerinden biriydi. Çünkü bugünün ilk “kaçkınları”, Ermenistan’dan sürgün edilenlerdi.
Diğer yandan, bu etnik temizlik ve Dağlık Karabağ’ın Ermenistan’la birleştirilme çabalarına, her geçen gün kitleler halinde Azerbaycan’a gelen insanların çok zor şartlar altında çadırlarda, tren vagonlarında yaşama görüntüleri eklenince, Azerbaycan kamuoyunda, Ermenilere ve önlem almayan Sovyet yönetimine çok ciddi bir tepki oluşmaya başladı. Nihayet 17 Kasım 1988′de Azatlık Meydanı gösterileri başladı.Yüz binlerce insanın katılımıyla gerçekleşen bu gösteriler, kısa zamanda organize bir halk hareketine dönüştü. Gösterilerin önünü alamayan Sovyet yönetimi ise çareyi askeri müdahalede buldu ve 20 Ocak 1990 gecesinin o meşum olayları meydana geldi. Çeşitli istikametlerden giren Sovyet tankları, kurulan barikatlar önündeki insanları ezerek, çevreye ağır silahlarla ateş yağdırarak Bakü’ye girdi.
Olaylar sırasında onlarca sivil hayatını kaybetti. Bütün bunlara rağmen, Azerbaycan’daki protesto hareketleri güçlenmesini sürdürdü ve Sovyetler Birliği’nin çözülmesi yolunda en önemli etkenlerden biri oldu. Öte yandan Ermeniler Dağlık Karabağ’ı Türklerden boşaltma faaliyetlerini hızlandırdılar. Buna direnen halkla, Ermeni silahlı birlikleri arasında sıcak çatışmalar başladı. Sovyetler Birliği’nin 1991 yılı sonlarında dağılması ile çatışmalar iyice alevlendi. Karabağ savaşlarının en dramatik sahneleri, Dağlık Karabağ’ın Hocalı şehrinde yaşandı. 1992 yılının Şubat ayının 25′ini 26’sına bağlayan gece, Ermenistan Silahlı Kuvvetleri ile Dağlık Karabağ’daki Ermeni milisleri, SSCB’nin Hankendi’nde yerleşen 366. Motorize Alayı’nın da katılım ve desteğiyle Hocalı şehrinde büyük bir saldırı başlattılar.
Bir gece içerisinde 613 sivil öldürüldü, 1200′den fazla insan da esir alındı. Öldürülenler ve esir götürülenler arasında, 1989 yılında Fergana olaylarından kaçarak, Hocalı’ya gelip yerleşen Ahıskalı Türkler de bulunuyordu. Bu rakamların birkaç bin kişinin kaldığı düşünülürse, trajedinin boyutları daha iyi anlaşılır. Karabağ savaşları süresince 20,000′den fazla Azerbaycanlı hayatını kaybetti, 4866 insan esir ya da kayıp düştü, 100000′den fazla insan yaralandı ve yaralıların yarısından fazlası sakat kaldı.
Bu sırada, Azerbaycan’ın %20’sine denk gelen 17,000 kilometrekarelik toprağı işgal edilmiş; 900 yerleşim yeri, 131,000 civarında ev, 1025 okul, 798 sağlık merkezi, 1,500 kültürel mekân, 12 müze, 9 saray tahrip edilmiş ya da yakılmış, müzelerdeki 40000 civarında tarihi eser talan edilmişti. Bu arada, 927 kütüphanede bulunan on binlerce kitap ve el yazması eser de yok edilmişti.
Ermeniler, ateşkesin ilan edildiği 1994′ün 12 Mayıs’ına kadar Dağlık Karabağ’ın tamamını ve etraftaki yedi şehri ele geçirmişlerdi (Rusların yardımıyla). Buralarda yaşayan 700,000′i aşkın Azerbaycan Türk’ü, yerlerini değiştirmek terk ederek, iç bölgelere göç etmek zorunda kalmıştı.Böylece bugüne kadar sürecek “kaçkınlar ve mecburi göçkünler” sorununun iki ayağı da ortaya çıkmıştı. Ermeni şoven milliyetçilerinin halkımıza karşı tecavüzü halen devam etmektedir. Siyasi-ideolojik tahribat ve dezenformasyon alanında zengin tecrübeye sahip Ermeni milliyetçi ideologları ve yurt dışındaki Ermeni lobisi ülkemize ve halkımıza karşı garezli ve hileli yöntemleri kullanarak uyduruk savlarla dünya halklarını şaşırmağa, XX. yüzyılda yaptıkları katil ve işgalleri unutturmağa çalışıyorlar. Azerbaycan Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Sayın İlham Aliyev “31 Mart -Soykırım Kurbanlarını Anma Günü” münasebetiyle Azerbaycan Halkına müracaatında şöyle diyor: “Ermenistan’ın ve onun havadarlarının saldırgan siyaseti iflasa mahkumdur, çünkü bu hat şimdiki dünya siyasetinin öncü eğilimleri ile keskin çelişki teşkil etmektedir.
Bu siyasete karşı geniş potansiyele sahip Azerbaycan devleti, onun git gide artan iktisadi kudreti, siyasi nüfuzu, dünya Azerbaycanlılarının günden-güne pekişen dayanışması, nihayet, kuvvetli ve çağdaş Azerbaycan ordusu dayanır. Azerbaycan hazırda iqtisadi artım göstericilerine göre dünyada lider mevkilere sahiptir. Tahliller gösteriyor ki, ülkemizin inkişaf dinamiği yakın yıllarda daha da yükselecektir. Azerbaycan bölgede en mühim küresel enerji ve nakliyat-ulaşım projelerinin iştirakçisi ve teşebbüsçüsüdür. 2006 yılında Bakü-Tiflis-Ceyhan esas ihraç petrol boru hattının ve Bakü-Tiflis-Erzurum gaz boru hattının işletmeye verilmesi, Kars-Tiflis-Bakü demir yolunun çekilişinin başlanması ülkemizin imkanlarını daha da genişlendirecek ve daha büyük proje ve programların gerçekleştirilmesine şerait yaratacaktır. Azerbaycan yönetimi dünya siyasetini belirleyen büyük devletlerle, uluslararası teşkilatlarla sürekli ve muntazam iş yapıyor, on yıllar boyu biçimlenmiş stereotipleri ve yanlış siyasi yanaşmaları değiştirmeğe çalışıyor. Artık bu istikamette belirli uğurlardan da konuşmak mümkündür. Dost topluluklarla, özellikle kardeş Türk diasporu ile işbirliği şaraitinde yurt dışında yaşayan soydaşlarımızın sosyal-siyasi etkinliği yükselmektedir.
Bakü’de düzenlenen Dünya Azerbaycanlılarının İkinci Kurultayı’nda nümayiş ettirilmiş birlik ve dayanışma azmi bunun göstergesi oldu. Bizim siyasi-diplomatik ve enformasyon-propaganda mücadelesi alanında yapmamız gereken işler çoktur. Bu yolda imkanlarımızı seferber etmeli, daha semereli çalışmalıyız.” 31 Mart – Soykırım Kurbanlarını Anma Günü’de Azerbaycan’da soykırım kurbanlarının hatırasını ihtiramla yad ederken, 31 Mart gününün Türkiye’de de resmi olarak Soykırım Günü ilan edileceğine inandığımı belirtmek isterim. Soykırım Kurbanlarını Anma Günü’de 1918 yılında halkımızı faciadan, mahvolmaktan kurtarmış Nuri Paşa timsalinde tüm Anadolu Türk halkına minnettarlığımı bildiriyor, Azerbaycan topraklarında canlarını feda etmiş Mehmetçiklere Yüce Tanrıdan rahmet diliyorum.
[status draft] [nogallery] [geotag on] [publicize off|twitter|facebook] [category duyuru]
[tags ANMA MESAJI, 31 Mart 1918, Bakü Katliamı, soydaşlar]
http://www.ozelburoistihbarat.com, http://www.ozel-buro-istihbarat.com